نام مقاله :  طراحی شهری در ایران : نگرشی نو

فرمت فایل : pdf

چکیده : طراحی شهری در دهه 1960 با هدف جستجو برای کیفیت شهر به وجود آمد. این جستجو تا به امروز نیز همچنان با دو هدف عملکردی و زیبایی شناختی ادامه یافته است. در کشور ما حرفه و رشته طراحی شهری به مفهوم امروزی آن، سابقه چندان طولانی ندارد.طی حدود 30 سالی که از معرفی این زمینه در کشور ما می گذرد، علیرغم تجارب متعددی که به دست آمده ، نتایج مطلوبی عاید نشده و نمونه های موفقی ارائه نگردیده است. در این مقاله با تحلیل و ارزیابی دو نمونه طراحی ( محور نواب در تهران و محور عمار یاسر در قم )، با استفاده از معیارهایی به مقایسه این دو پرداخته ، و نگرشی نو در طراحی شهری ارائخ خواهد شذ. نگرشی که طراحی شهری را از حالت انفعالی به فعال ، از شکل گرایی صرف به عملکرد _ شکل گرا ، از طرح _محوری به فرایند _ محوری و از دستوری به تعاملی _ مشارکتی تبدیل کرده ، ارتقای واقعی کیفیت محیط شهری را هدف غایی خود قرار می دهد.